Önce, ortaya isabetli bir çözümleme (analiz) koyan yazarı kutluyorum.
Ve geçiyorum konuya…

Sayın yazar “Sezonun başından beri,takımda HAMİSİLASYON belirtileri gösteren oyuncu Burak Yılmaz’dır ve kendi egosu için takımı kurban etmektedir.” demiş ve bu
sendrom nedeniyle kafasının karışık olduğunu ima etmiş.

Ancak, bugün artık anlıyoruz ki, Burak Yılmaz’ın kafası sadece “Hamisilasyon Sendromu” nedeniyle değil, “Galatasarayizasyon Sendromu” nedeniyle de karışıkmış..

Çok daha gerilere gidecek olursak…
Şenol Güneş 2009-2010 sezonunun ikinci yarısında yeniden Trabzonspor’a
gelinceye kadar kim takıyordu Burak Yılmaz, Selçuk İnan, Egemen Korkmaz, Umut Bulut,,Engin Baytar ve benzeri adları?

Şenol Güneş gelmeseydi, takım büyük bir olasılıkla kısa sürede dağılacak ve zaten çoğu sorunlu olan bu adlar 1.ligde oynuyor olacaklar veya çoktan unutulanlar listesinde yer alacaklardı.

Şenol Güneş ve dolayısıyla Trabzonspor ile Trabzon kenti onları.yeniden yarattı.
Buna karşılık onlarda da bir minnet duygusu olması gerekmezmiydi?
Hayır, oralı bile olmadılar.

Hemen hemen hepsi de “Yurtdışı olmazsa Trabzonspor” sözleriyle, kendilerini yaratan bir kente, bir spor klubününe, bir teknik adama, takım arkadaşlarına ve bir taraftar kitlesine yalan söylediler ve tam bir nankörlük örneği göstererek, arkalarına bile bakmadan çekip gittiler.

Burak Yılmaz da aynı taktiği güttü.
Selçuk İnan’ın da açık açık aklını çelmesiyle, ortamın soğumasını ve insanların yavaş yavaş alışmasını bekledi.

Yani Lazio filan hikayeydi.
Ortam kıvamına gelip, insanlar da gelişmeleri kanıksayınca doğru Galatasaray’a gideceği açıktı. Hatta Galatasaray olmasaydı, kendisini bir zamanlar kapı önüne koyan Fenerbahçe’ye veya BJK’ya gidecekti kesinlikle…

Zaten, meslektaşlarının emeklerinin üzerine umursamazca oturmayı hazmedebilen Fatih Terim benzeri adamlarla(!), henüz sezon ortalarında karşı takım oyuncularını ayartmayı alışkanlık haline getirmiş “İstanbul’un 3 büyükleri”….pardon “İstanbul’un 3 sülükleri” de avlarının üstüne sırtlanlar gibi atlamaya hazırdı.

Bu gelişmelerde elbette Trabzonspor yönetiminin de hatası vardı ama “insanlık”, “adamlık” ve “minnet duygusu” gibi kavramlar da hep vardı…Ancak, ne yazık ki o adların bu kavramlardan zerre kadar nasiplerini almadıkları ortaya çıktı.

Burak Yılmaz türü sporcular(!), Fatih Terim türü spor!) adamları ve “İstanbul’un 3 sülükleri” türü spor(!) klüpleri oldukça spor/sporcu ahlakı yoksunluğunu hep yaşayacaktır Türkiye…

Hepsine de “Yazıklar olsun” derken, emeklerinin üzerine utanmazca oturulmasına karşın tek sözcük etme tenezzülünde bile bulunmayan bilge ve gerçek spor adamı Şenol Güneş’in önünde saygıyla eğiliyorum.

Not: Burak Yılmaz vve benzeri türler futbol karşılaşmaları için Trabzona geldiğinde aleyhinde tezahürat yapılmamasını öneriyorum Trabzonspor’lu taraftarlara… Çünkü öyle yapılırsa kendini adamdan sayarlar…Oysa o türler adamcık bile değildirler.